Wycieczka do Cricoteki 2022

przez | 6 maja 2022

„Świat stał się bliski śmierci i – poprzez tę parantelę – bliski poezji. […] Wszystko mogło się zdarzyć. Zatarły się granice czasu”. – Tadeusz Kantor, Ulisses 1944

W wycieczce brało udział 7 mieszkańców. Ruszyliśmy na zwiedzenie wystawy poświęconej jednemu
z największych wizjonerów teatru! Wystarczyło wysiąść i spojrzeć na budynek by wiedzieć, że czas spędzony na tej wystawie będzie czasem wyjątkowym. Nasze oczy chłonęły wspaniałą elewację
i położenie budynku Circoteki – nadwiślańska miedziana twierdza strzegąca polskiej idei teatru! Wyjątkowy budynek mieniący się światłami raz z wewnątrz, raz stając się tłem dla wiślanych refleksów słońca.

Po wejściu do środka udaliśmy się na wystawę: „Tadeusz Kantor. Widma.”. Prezentuje ona w większości niepokazywane dotąd na stałej ekspozycji obiekty, przedmioty i kostiumy ze spektakli Tadeusza Kantora. W swoim wydźwięku robiła ogromne wrażenie. Klimat był niespotykany dotąd nigdzie indziej – czuło się otaczającą atmosferę tajemniczości, niepewności. Gra niebieskich świateł
z ciemnością zalewającą szarymi akcentami zdawała się zapraszać do innego świata. Czuliśmy wyjątkowość tego miejsca. Bardzo podobały nam się przedmioty, jakie można było oglądać, bowiem były jakby wyjęte z innej rzeczywistości. Kościotrup leżący w trumnie pośród krzyży, zdjęcia oficerów grających na skrzypcach czy galeria żołnierzy wzdłuż głównej ścieżki – to wszystko było tak imponujące! Dla wielu z nas odkrywcze było spotkanie z przedmiotami znanymi nam z dzieciństwa, które w teatrze nabierały znaczenia, zmieniały się nie do poznania tylko na tę małą chwilkę inscenizacji. Widzieliśmy lampy naftowe, pledy i sukna, które obecnie spotkać można jedynie w skansenach…

A wszystko to przeplatało się z nowoczesnymi technologiami, dzięki którym rzeczywistość mieniła się różnymi barwami, a w powietrzu unosiły się ekrany świecące i ukazujące fragmenty nagrań ze spektakli.

Wycieczka po takim miejscu sprawiła, że na moment można się oderwać od świata znanego, przewidywalnego i ułożonego w proste rytmy. Tadeusz Kantor pokazał, że teatr wykracza poza to,
co znane i daje szansę na nowe spojrzenie. To tak, jakbyśmy dostali nowe oczy. Mając w pamięci ten świat, zawsze będziemy mogli wrócić wspomnieniami ku tych surrealistycznym, a jednak tak bardzo podobnym do znanego nam świata chwilom. Zakończymy cytatem z jednej z genialniejszych sztuk Tadeusza Kantora – „Ulisses” – który przeczytaliśmy będąc w Circotece. Trafnie oddaje klimat tego miejsca: „Świat stał się bliski śmierci i – poprzez tę parantelę – bliski poezji. […] Wszystko mogło się zdarzyć. Zatarły się granice czasu”. Na szczęście wróciliśmy do znanego nam czasu, do znanych nam miejsc. Warto jednak doświadczyć drugiej strony.